پیج دیابتی پلاس
کد خبر: 1811

کم شنوایی در کودکان!

دانش والدین نسبت به علائم کم شنوایی نوزادان و کودکان اهمیت زیادی داره چرا که کم شنوایی درمان نشده میتونه باعث تاخیر در رشد مغز در قسمت گفتار و زبان بشه و این تاخیرها در یادگیری کودک مشکل ایجاد می کنه ....

ممکن است متوجه شوید که فرزندتان هنگام تولد دچار کم شنوایی است یا ممکن است بعداً در دوران کودکی تشخیص داده شود.  در هر صورت، مهمترین کاری که باید انجام دهید این است که درمان مناسب را در اسرع وقت انجام دهید.  اگر اطلاعات بیشتری در مورد این عارضه دارید، می‌توانید کمکی را که فرزندتان به آن نیاز دارد دریافت کنید تا بتواند یاد بگیرد، بازی کند و با سایر بچه‌های هم سن خود همگام شود.

کم شنوایی در کودکان!

 

 علل کم شنوایی در کودکان عبارتند از:

 اوتیت مدیا (عفونت گوش میانی):  این عفونت گوش میانی اغلب در کودکان خردسال اتفاق می‌افتد، زیرا لوله‌هایی که گوش میانی را به بینی متصل می‌کنند، به نام شیپور استاش، به طور کامل تشکیل نشده‌اند.  مایع پشت پرده گوش جمع می شود و می تواند عفونی شود.  حتی اگر درد یا عفونتی وجود نداشته باشد، اگر مایع حداقل برای مدت کوتاهی در آنجا بماند، می‌تواند شنوایی را تحت تأثیر قرار دهد.  در موارد شدید و طولانی مدت، اوتیت میانی می تواند منجر به کاهش شنوایی دائمی شود.

همچنین ببینید:

اختلال بیش فعالی (ADHD)

 مشکلات در بدو تولد:  برخی از کودکان با مشکلات شنوایی به دنیا می آیند.  بیشتر اوقات، آنها به ژن های کودک گره خورده اند.  در موارد دیگر، در دوران بارداری یا مراقبت های دوران بارداری اتفاق می افتد.  از دست دادن شنوایی همچنین ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که یک زن باردار به بیماری هایی مانند دیابت یا پره اکلامپسی مبتلا باشد.  نوزادی که نارس به دنیا می‌آید نیز در معرض خطر بیشتری قرار دارد.

 بیماری یا جراحت: کودکان خردسال پس از ابتلا به برخی بیماری ها از جمله مننژیت، آنسفالیت، سرخک، آبله مرغان و آنفولانزا ممکن است شنوایی خود را از دست بدهند.  صدمات به سر، صداهای بسیار بلند و برخی داروها نیز می توانند باعث کاهش شنوایی شوند.

 

 علائم:

 مگر اینکه تشخیص داده شود کودک شما در بدو تولد دچار کم شنوایی شده است، احتمالاً اولین کسی خواهید بود که متوجه می شوید که او در تشخیص صداها مشکل دارد.  برخی از علائم اولیه این  مشکل عبارتند از:

 عدم واکنش به صدای بلند

 هیچ واکنشی به صدا نشان نمیدهد.

 کودک شما صداهای ساده ای تولید می کند.

 کودک مبتلا به اوتیت مدیا همچنین ممکن است:

 گوش خود را بکشد یا مالش دهد.

 بدون هیچ دلیل واضحی دائماً بداخلاق باشد.

 توجه نکند.

 انرژی کمی داشته باشد.

 جهت ها را نمی فهمد.

 اغلب بخواهد صدای تلویزیون یا رادیو بلندتر باشد.

 تب داشتن

 گوش درد داشته باشد.

 اگر متوجه این علائم در کودک خود شدید، با پزشک او صحبت کنید. 

 

 چگونه تشخیص داده می شود:

 بسیاری از بیمارستان ها شنوایی نوزادان را قبل از رفتن به خانه آزمایش می کنند.  برخی دیگر فقط نوزادانی را آزمایش می کنند که در معرض خطر مشکلات شنوایی هستند، مانند آنهایی که در خانواده خود ناشنوایی دارند.  بسیاری از ایالت ها قوانینی دارند که آزمایش شنوایی را برای همه نوزادان الزامی می کند.  با پزشک اطفال یا بیمارستان خود مشورت کنید تا متوجه شوید که آیا فرزند شما آزمایش داده است یا خیر.  اگر نه، بپرسید چگونه می توانید آن را دریافت کنید.

همچنین ببینید:

بی اشتهایی عصبی در کودکان!

 درمان ها:

کم شنوایی زودرس می تواند بر نحوه یادگیری زبان کودک تأثیر بگذارد، که کارشناسان معتقدند در ماه های اول زندگی شروع می شود.  اگر مشکلات به سرعت تشخیص داده و درمان شوند، نوزادان و کودکان می توانند از مشکل گفتاری جلوگیری کنند.

 درمان مناسب برای کودکی که نمی شنود بستگی به این دارد که چه چیزی باعث این مشکل شده است و چقدر نمی شنود.

 رایج ترین درمان های اوتیت میانی عبارتند از:

 داروها: ممکن است پزشک اطفال آنتی بیوتیک یا سایر داروها را برای کودک شما تجویز کند.

 لوله های گوش :  پزشک اطفال ممکن است به شما توصیه کند که کودک این لوله‌ها را دریافت کند.  اینها اجازه تخلیه مایعات را می دهند و می توانند به جلوگیری از عفونت کمک کنند.  اگر متخصص اطفال فکر می کند کودک شما به آنها نیاز دارد، شما را به یک پزشک گوش، حلق و بینی (ENT) ارجاع می دهد که به آن متخصص گوش و حلق و بینی نیز می گویند.  کودک شما برای قرار دادن لوله‌های گوش به جراحی جزئی نیاز دارد. در بیمارستان، دارو دریافت می‌کند تا در طول عمل بخوابد، اما باید بتواند پس از پایان عمل به خانه برود.

 درمان های دیگر برای کودکان کم شنوایی عبارتند از:

 سمعک: کودکان می توانند از ۱ ماهگی شروع به استفاده از آنها کنند.  متخصص شنوایی به شما کمک می کند تا مطمئن شوید که کودک شما دستگاه مناسب را دریافت می کند.

 ایمپلنت ها : بسیاری از کودکان و بزرگسالان کاشت حلزون را انجام می‌دهند، این دستگاه‌های الکترونیکی هستند که پزشکان برای کمک به شنوایی در گوش داخلی قرار می‌دهند.  آنها معمولاً فقط برای کودکانی هستند که پس از کمک نکردن سمعک، مشکلات شنوایی جدی دارند.

 بسیاری از وسایل دیگر می توانند به کودکان مبتلا به کم شنوایی کمک کنند.  از متخصص شنوایی بپرسید که چه چیزی ممکن است برای کودک شما مناسب باشد.

 اگر فرزند شما به کمک مداوم در مدرسه نیاز دارد، با مدیران آنها همکاری کنید تا ببینید چگونه می توانند آن را دریافت کنند.  همانطور که آنها رشد می کنند، این احتمال وجود دارد که برنامه آموزشی آنها نیاز به تعدیل داشته باشد.  با معلمان آنها و دیگر متخصصان مدرسه در ارتباط باشید تا بفهمید به چه چیزی نیاز دارند.

 با درمان و حمایت زودهنگام، کودکان مبتلا به کم شنوایی بیشتر احتمال دارد که ارتباط برقرار کنند و در مدرسه و سایر فعالیت ها شرکت کنند.

 در اینجا چند کار وجود دارد که می توانید برای کمک به فرزندتان و خودتان انجام دهید:

 تحقیق کنید:  وب سایت ها، و همچنین گروه های دولتی و غیرانتفاعی، می توانند به شما کمک کنند تا با آخرین تحقیقات همراه باشید.

 برقراری ارتباط:  با گروه های پشتیبانی و جوامع چت آنلاین برای والدین کودکان کم شنوایی ارتباط برقرار کنید.  آن‌ها می‌دانند که شما در چه حالی هستید و می‌توانند اطلاعات، توصیه‌ها و درک زیادی به شما بدهند.

 با فرزندتان در ارتباط باشید: برخی از کودکان مبتلا به کم شنوایی احساس می کنند از سایر کودکان هم سن خود جدا شده اند.  اما درمان زودهنگام و سمعک می تواند احتمال احساس تنهایی آنها را کاهش دهد.

 مراقب خود و سایر روابط خود باشید:  آرامش خود یا سایر افراد زندگی خود را فراموش نکنید.  برای همسر یا شریک زندگی خود وقت بگذارید، با دوستانتان در ارتباط باشید و کارهایی را انجام دهید که از آنها لذت می برید.

 

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

منابع:

webmd

دیدگاه تان را بنویسید