پیج دیابتی پلاس
کد خبر: 2709

علت گوشت اضافه یا کلوئید چیست؟ و راه های درمان

کلوئید اغلب از زخم اولیه بزرگتر بوده و این وضعیت در افراد با پوست تیره بیشتر رایج می باشد. در افراد مستعد کلوئید ممکن است بعد از هر نوع آسیب مانند بریدگی، سوختگی، نیش حشرات، خالکوبی و سوراخ کردن گوش ایجاد گردد...

کلوئید چیست؟

کلوئیدها نوعی جای زخم برجسته هستند که پس از بهبود جراحت بر روی پوست ایجاد می‌شوند. کلوئیدها زمانی ایجاد می شوند که پس از پایان روند بهبودی پوست همچنان ایجاد می شوند. این وضعیت اغلب در نژاد آفریقایی، آسیایی و اسپانیایی دیده می شوند.

علت گوشت اضافه یا کلوئید چیست؟ و راه های درمان

 

کلوئیدها می توانند بسیار بزرگ و آزاردهنده باشند. با این حال افراد می توانند اقداماتی را برای جلوگیری از کلوئید انجام داده و درمان نیز برای آنها در دسترس است.

 

چه چیزی باعث ایجاد کلوئید یا گوشت اضافه می شود؟

اگرچه علت دقیق همچنان مشخص نیست، انجمن متخصصان پوست بریتانیا بیان می‌کند: کلوئیدها زمانی ایجاد می‌شوند که بدن در طول پاسخ به یک آسیب، کلاژن زیادی تولید می کند.

کلاژن پروتئینی است که بدن جهت حفظ خاصیت ارتجاعی پوست تولید کرده و همچنین از ساختار ماهیچه ها، استخوان ها و بافت ها حمایت می کند.

آکادمی پوست آمریکا (AAD) خاطرنشان می کند که کلوئیدها می توانند در نتیجه موارد زیر ایجاد شوند:

  • زخم به علت اشیا تیز
  • بریدگی
  • خالکوبی
  • پیرسینگ
  • آکنه شدید
  • نیش حشرات
  • آبله مرغان
  • زخم های جراحی
  • نواحی تزریق
  • موهای محکم بافته شده
  • اصلاح کردن

 

در موارد نادر، در صورت عدم آسیب دیدگی، کلوئیدها ممکن است ایجاد شوند. این کلوئیدها که پزشکان آنها را کلوئید خودبخودی می‌نامند، معمولاً در قفسه سینه ظاهر شده و در افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به کلوئید دارند ایجاد می‌شوند.

 

شکل و علائم کلوئیدها

طبق AAD، اولین علامت کلوئید تقریباً 3 تا 12 ماه پس از آسیب ظاهر می شود. ممکن است در ابتدا به صورت یک زخم قرمز، صورتی یا بنفش ظاهر شود اما در نهایت تیره تر از پوست فرد می شود. گوشت های اضافه اغلب نسبت به مرکز تیره تر می باشند.

بنیاد پوست بریتانیا (BSF) اضافه می کند که این اسکارها ممکن است به صورت توده های پوستی براق و بدون مو ظاهر شوند.

کلوئیدها به آهستگی رشد کرده و بیشتر آنها برای هفته ها، ماه ها یا گاهی حتی سال ها به گسترش خود ادامه می دهند. اگرچه در برخی موارد ممکن است به سرعت رشد کرده و در عرض چند ماه سه برابر شوند.

ظاهر و بافت کلوئیدها نیز ممکن است بسته به محل آنها متفاوت باشد. کلوئید روی لاله گوش معمولا گرد و سفت است، در حالی که در سایر قسمت های بدن ممکن است به صورت زخم برجسته با سطح صاف ظاهر شود. کلوئیدها نسبت به پوست اطراف متفاوت بوده و ممکن است نرم و خمیری یا سفت باشند.

بیشتر کلوئیدها توپر و سفت بوده و حرکت نمی کنند. در برخی قسمت‌های بدن، مانند گردن، شکم یا گوش، کلوئید بر روی ساقه قرار داشته و در صورت لمس کمی حرکت می کند.

از نظر اندازه کوچکتر از یک اینچ تا بزرگتر از یک توپ فوتبال می باشند. همچنین غیرمعمول نیست که کلوئید در حین رشد موجب خارش یا درد شود. این علائم معمولا زمانی برطرف می شوند که رشد کلوئید متوقف گردد.

همچنین ببینید:

لیزر پوست برای انواع مشکلات پوستی

 

کدام گروه بیشتر در معرض خطر کلوئید هستند؟

AADبیان می کند که در ایالات متحده، کلوئیدها در افراد با نژاد آسیایی، اسپانیایی و آفریقایی بیشتر رایج است BSF .همچنین خاطرنشان می‌کند که اگرچه کلوئیدها می‌توانند هر کسی را تحت تاثیر قرار دهند، اما در افراد با پوست‌های تیره‌تر بیشتر دیده می شوند.

طبق تحقیقات، میزان بروز کلوئید در این افراد از 4.5٪ تا 16٪ متغیر است.

 

احتمال بروز کلوئید در افراد نیز بیشتر است:

  • افراد با سابقه خانوادگی کلوئید، به ویژه نژاد آفریقایی یا آسیایی
  • تجربه افزایش هورمونی، مانند دوران بارداری یا بلوغ
  • بیماری سیستمیک، مانند فشار خون بالا
  • افراد با سنین 10 تا 30 سال
  • برخی بیماری های نادر، مانند سندرم روبینستاین طیبی

 

چگونه می توان از کلوئید جلوگیری کرد؟

اگرچه ممکن است برای افرادی که در معرض خطر بالاتری هستند پیشگیری از کلوئید دشوار باشد، آنها می توانند اقداماتی را برای کاهش احتمال ابتلا به کلوئید انجام دهند. این شامل:

 

  1. توجه دقیق بعد از سوراخ کردن گوش: اگر فرد متوجه اولین علائم ضخیم شدن گوش شود، استفاده از گوشواره فشاری ممکن است به جلوگیری از تشکیل کلوئید کمک کند.
  2. آزمایش پوست قبل از خالکوبی، سوراخ کردن بدن یا جراحی زیبایی: با آزمایش ناحیه کوچکی از پوست، افراد می توانند واکنش پوست را ببینند. پوشیدن لباس فشاری ممکن است در پیشگیری از ضخیم شدن پوست موثر باشد.
  3. اطلاع به جراح قبل از جراحی: جراح ممکن است بتواند از روشی برای کاهش احتمال ایجاد کلوئید استفاده کند. درمان کلوئید همچنین در جلوگیری از ضخیم شدن موثر است.

 

افراد همچنین باید پس از هر گونه آسیب پوستی مراقبت مناسب از زخم را انجام دهند. این موضوع شامل موارد زیر می باشد:

  • شستن محل مورد نظر با استفاده از صابون و آب
  • استفاده از گاز استریل جهت باندپیچی کردن
  • تمیز کردن روزانه زخم تا زمان بهبودی
  • محافظت از زخم در برابر نور خورشید

علاوه بر اقدامات فوق، افراد می توانند به متخصص پوست مراجعه کنند.

 

روش های درمان کلوئید

گزینه‌های درمان شامل روش‌های جراحی و غیرجراحی است. در برخی موارد، ترکیبی از دو روش ممکن است بیشتر موثر باشد.

 

درمان های غیر جراحی

طبق گفته AAD پزشکان ممکن است از درمان های غیرجراحی زیر برای کلوئید استفاده کنند:

 

تزریق کورتیکواستروئید

آمپول های کورتیکواستروئید داروهای ضدالتهابی هستند که پزشک برای کوچک کردن کلوئید تزریق می کند. معمولا شامل یک تزریق در هفته به مدت 4 هفته است که منجر به کاهش 50 تا 80 درصد می شود. با این حال، بسیاری از کلوئیدها در عرض 5 سال دوباره تشدید می یابند.

 

سرما درمانی

کرایوتراپی شامل انجماد نوعی کلوئید در حالی که پوست زیر آن حفظ می شود. پزشکان از این روش جهت کاهش اندازه کلوئید استفاده می کنند. نتایج مطلوب با سه یا چندبار درمان به دست می‌آید که ممکن است برای کلوئیدهای کوچک‌ تر بهتر عمل کند.

همچنین ببینید:

فواید ماساژ صورت با یخ

 

لیزر درمانی

لیزر درمانی شامل ارسال پرتوهای نور بسیار متمرکز به پوست است. ممکن است ارتفاع کلوئید را کاهش و رنگ آن را کمرنگ کند.

 

لیگاتور

لیگاتور شامل بستن یک نخ جراحی به دور کلوئید هر 2 تا 3 هفته است. این نخ سبب بریده شدن و به تدریج باعث افتادن آن می گردد.

 

درمان های جراحی

پزشک می تواند کلوئید را با جراحی بردارد. با این حال این یک راه حل دائمی نیست زیرا تقریباً 100٪ کلوئیدها پس از جراحی دوباره ایجاد می شوند. جهت کاهش خطر بازگشت کلوئید، پزشکان اغلب یک درمان اضافی را پس از برداشتن جراحی توصیه می کنند.

 

ترکیبی از درمان های جراحی و غیر جراحی

AADخاطرنشان می کند که درمان های زیر در این دسته قرار می گیرند:

  1. جراحی و سپس پرتودرمانی: پرتودرمانی، تابش پرتوهایی با انرژی شدید به محل زخم است. این عمل می تواند یک درمان مستقل باشد، اما در ترکیب با جراحی بیشتر موثر است.
  2. جراحی و سپس پانسمان، گوشواره یا گارمنت فشاری: پزشکان اغلب این ترکیب را پس از جراحی لاله گوش و از گوشواره فشاری برای کاهش جریان خون در ناحیه استفاده می کنند. این درمان 90 تا 100 درصد در پیشگیری از بازگشت کلوئید مؤثر عمل می کند. مشکل این است که این دستگاه ها راحت نیستند و افراد باید تا 16 ساعت در روز به مدت 6 تا 12 ماه از آنها استفاده کنند.
  3. جراحی و سپس کورتیکواستروئیدها یا سرمادرمانی: هر یک از این ترکیبات درمانی ممکن است به کاهش خطر کمک کند.

 

سوالات متداول

برخی از سوالات متداول ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

آیا کلوئیدها می توانند به طور طبیعی صاف شوند؟

کلوئیدها هرگز به طور کامل از بین نمی روند، اما گاهی اوقات بدون درمان صاف می شوند. مطالعه‌ای در سال 2014 نشان داد که این اتفاق تقریباً در یک سوم موارد رخ می‌دهد و کلوئیدهایی که خود به خود درمان می‌شوند خیلی زود از بین می روند.

 

آیا کلوئید علائم بیماری جدی تری است؟

کلوئیدها بیشتر یک مشکل زیبایی به شمار می روند و از نظر سلامتی خطرناک نیستند. آنها تبدیل به سرطان نمی شوند.

 

خلاصه کلی

ایجاد کلوئید بر روی پوست تیره بیشتر رایج است و ممکن است پس از آکنه شدید، سوراخ کردن یا هر نوع آسیب پوستی مانند بریدگی یا سوراخ شدن زخم ایجاد شود. اندازه و شکل آنها بسته به قسمتی از بدن که در آن ظاهر می شوند می تواند متفاوت باشد.

گزینه های درمانی شامل برداشتن با جراحی و مجموعه ای از گزینه های غیرجراحی، از جمله تزریق کورتیکواستروئید و سرمادرمانی است. گاهی اوقات، پزشکان ترکیبی از درمان ها را برای کاهش احتمال بازگشت کلوئید توصیه می کنند.

 

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

 

منابع:

medicalnewstoday

دیدگاه تان را بنویسید

 
پیج دیابتی پلاس

پربازدید ها