کد خبر: 674

علائم حمله (سکته) قلبی را قبل از اینکه دیر شود بشناسید!!!

حمله قلبی چیست؟ آیا علائم آن را می‌شناسید؟ ازعوامل خطر بروز حمله قلبی چه می‌دانید؟ سکته قلبی وقتی اتفاق می افتد که بخشی از عضله قلب، خون کافی نداشته باشد...

سکته قلبی چیست؟

 حمله قلبی که به آن سکته قلبی نیز گفته می شود، هنگامی اتفاق می‌افتد که بخشی از عضله قلب خون کافی نداشته باشد. هرچه مدت زمان بیشتری بدون درمان برای بازگرداندن جریان خون بگذرد، آسیب بیشتری به عضله قلب وارد می شود. بیماری عروق کرونر (CAD) دلیل اصلی حمله قلبی است. یک علت کمتر شایع، اسپاسم شدید یا انقباض ناگهانی شریان کرونر است که می‌تواند جریان خون در عضله قلب را متوقف کند.

علائم حمله (سکته) قلبی را قبل از اینکه دیر شود بشناسید!!!

 علائم حمله قلبی چیست؟

 علائم عمده حمله قلبی عبارتند از:

 درد یا ناراحتی در قفسه سینه. بیشتر حملات قلبی شامل ناراحتی در مرکز یا سمت چپ قفسه سینه است که بیش از چند دقیقه طول می کشد یا از بین می رود و بر می‌گردد. احساس ناراحتی می‌تواند مانند فشار ناراحت کننده یا درد باشد.

احساس ضعف، سبکی سر یا همچنین ممکن است دچار عرق سرد شوید.

همچنین ببینید:

چه کسانی بیشتر در معرض خطر حمله قلبی هستند؟ زنان یا مردان؟

درد یا ناراحتی در فک، گردن یا پشت.

 درد یا ناراحتی در یک یا هر دو بازو یا شانه ها.

 تنگی نفس: این اغلب همراه با ناراحتی قفسه سینه است، اما تنگی نفس نیز ممکن است قبل از ناراحتی قفسه سینه رخ دهد.

 علائم دیگر حمله قلبی می‌تواند شامل خستگی غیر معمول یا غیر قابل توضیح و حالت تهوع یا استفراغ باشد. زنان به احتمال زیاد، این علائم دیگر را دارند. 

 هر 40 ثانیه، فردی در ایالات متحده دچار حمله قلبی می‌شود.

 در صورت مشاهده علائم حمله قلبی با اورژانس تماس بگیرید.

 اگر علائم حمله قلبی را در خود یا شخص دیگری مشاهده کردید، بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید. هرچه زودتر به اتاق اورژانس برسید، سریعتر می‌توانید برای کاهش میزان آسیب به عضله قلب کمک کنید. در بیمارستان، متخصصان مراقبت های بهداشتی می‌توانند آزمایشاتی انجام دهند تا بفهمند آیا حمله قلبی اتفاق می‌افتد، تا بهترین روش درمانی را تعیین کنند.

 در برخی موارد، حمله قلبی نیاز به احیای قلبی ریوی (CPR) یا شوک الکتریکی (دفیبریلاسیون) به قلب دارد تا دوباره قلب پمپاژ شود. 

 به یاد داشته باشید، احتمال زنده ماندن در حمله قلبی، وابسته به این است که هر چه زودتر درمان اضطراری آغاز شود.

 عوامل خطر حمله قلبی چیست؟

 وضعیت سلامتی، سبک زندگی شما و سن و سابقه خانوادگی شما می‌تواند خطر ابتلا به بیماری قلبی و حمله قلبی را افزایش دهد. به این عوامل خطر گفته می‌شود. حدود نیمی از آمریکایی ها حداقل یکی از سه عامل اصلی خطر بیماری قلبی را دارند: فشار خون بالا، کلسترول خون بالا، و سیگار کشیدن.

 برخی از عوامل خطر را نمی‌توان کنترل کرد، مانند سن یا سابقه خانوادگی شما. اما می‌توانید با تغییر عواملی که می‌توانید کنترل کنید، گام هایی برای کاهش خطر خود بردارید.

 برای بهبودی بعد از حمله قلبی چه کاری می‌توانم انجام دهم؟

 اگر حمله قلبی داشته باشید، ممکن است قلب شما آسیب ببیند. این می‌تواند بر ریتم قلب و توانایی آن برای پمپاژ خون به بقیه بدن تأثیر بگذارد. همچنین ممکن است در معرض حمله قلبی دیگری یا شرایطی مانند سکته مغزی، اختلالات کلیوی و بیماری شریانی محیطی (PAD) باشید.

 با این نکات می‌توانید احتمال حمله قلبی در آینده را کاهش دهید:

 فعالیت بدنی: با تیم مراقبت بهداشتی خود در مورد کار هایی که هر روز در زندگی و کار خود انجام می‌دهید صحبت کنید. پزشک شما ممکن است بخواهد شما مدتی بعد از حمله قلبی کار، مسافرت یا فعالیت جنسی را محدود کنید.

 تغییر در سبک زندگی: داشتن رژیم غذایی سالم، افزایش فعالیت بدنی، ترک سیگار و کنترل استرس، علاوه بر مصرف دارو های تجویز شده، می‌تواند به بهبود سلامت قلب و کیفیت زندگی شما کمک کند.  از تیم مراقبت های بهداشتی خود در مورد شرکت در برنامه‌ای تحت عنوان توان بخشی قلب برای کمک به شما در ایجاد این تغییرات در زندگی، کمک بخواهید.

 توانبخشی قلب: توانبخشی قلبی، یک برنامه مهم برای هر کسی است که از حمله قلبی، نارسایی قلبی یا سایر مشکلات قلبی بهبود می‌یابد و به جراحی یا مراقبت پزشکی نیاز دارد. توانبخشی قلب یک برنامه تحت نظارت است که شامل:

 آموزش در مورد زندگی سالم، از جمله تغذیه سالم، مصرف دارو طبق دستورالعمل، و روش هایی برای کمک به شما در ترک سیگار، مشاوره برای یافتن راه هایی برای از بین بردن استرس و بهبود سلامت روان.

 تیمی از این افراد ممکن است از طریق بازتوانی قلب به شما کمک کنند، از جمله تیم مراقبت های بهداشتی، متخصصان ورزش و تغذیه، متخصصان فیزیکی و مشاوران یا متخصصان بهداشت روان.

توجه: مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد. از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

منابع:

cdc

دیدگاه تان را بنویسید