پیج دیابتی پلاس
کد خبر: 1176

نارسایی قلبی چیست؟ علائم، تشخیص و درمان

نارسایی قلبی زمانی اتفاق میوفته که قلب قادر به پمپاژ نیست و نمیتونه جریان خون کافی رو به اعضای بدن برسونه! علائم و نشانه های این بیماری تنگی نفس ٬ خستگی ٬ ورم پا و ... است. دلایل شایع این بیماری: بیماری عروق کرونر(سکته قلبی) ٬ فشار خون بالا ٬ نارسایی دریچه قلب و... میباشد.

نارسایی قلب به این معنی نیست که قلب کار خود را متوقف کرده است.  بلکه به این معنی است که قلب با کارایی کمتری نسبت به حالت طبیعی کار می کند.  به دلایل مختلف احتمالی ، خون از طریق قلب و بدن با سرعت کمتری حرکت می کند و فشار در قلب افزایش می یابد.  در نتیجه ، قلب نمی تواند اکسیژن و مواد مغذی کافی برای تأمین نیازهای بدن را پمپاژ کند.

نارسایی قلبی!

 محفظه های قلب ممکن است با کشش برای نگه داشتن خون بیشتری برای پمپاژ در بدن و یا سفت و ضخیم شدن پاسخ دهند.  این به حرکت دادن خون کمک می کند ، اما دیواره های عضله قلب ممکن است در نهایت ضعیف شده و نتوانند به همان اندازه کارآمد پمپ کنند.  کلیه ها ممکن است باعث شوند بدن مایعات (آب) و نمک را در خود نگه دارد. اگر مایعات در بازوها ، پاها ، مچ پا ، پا ، ریه ها یا سایر اندام ها جمع شود ، بدن متراکم می شود.  نارسایی احتقانی قلب اصطلاحی است که برای توصیف این بیماری استفاده می شود.

همچنین ببینید:

آریتمی قلب چیست؟ علائم،تشخیص و درمان

 

چه عواملی باعث نارسایی قلب می شوند؟

 نارسایی قلبی ناشی از بسیاری از شرایطی است که به عضله قلب آسیب می رساند ، از جمله:

 بیماری عروق کرونر.  بیماری عروق کرونر (CAD) ، بیماری شریان هایی که خون و اکسیژن قلب را تأمین می کنند ، باعث کاهش جریان خون در عضله قلب می شود.  اگر رگها مسدود یا باریک شوند ، قلب نیازمند به اکسیژن و مواد مغذی می شود.

 حمله قلبی:حمله قلبی زمانی اتفاق می افتد که یک شریان کرونر به طور ناگهانی مسدود شود و جریان خون به عضله قلب را متوقف کند.  حمله قلبی به عضله قلب آسیب می رساند و در نتیجه ناحیه ای جای زخم ایجاد می شود که آنطور که باید کار نمی کند.

 کاردیومیوپاتی: آسیب به عضله قلب در اثر علل غیر از شریان یا جریان خون مانند عفونت ها یا سو مصرف الکل یا مواد مخدر.

 شرایطی که قلب بیش از حد کار می کند:شرایطی از جمله فشار خون بالا ، بیماری دریچه ، بیماری تیروئید ، بیماری کلیوی ، دیابت یا نقص قلبی که در بدو تولد وجود دارد ، همگی می توانند باعث نارسایی قلبی شوند.  علاوه بر این ، نارسایی قلبی می تواند زمانی اتفاق بیفتد که چندین بیماری  به طور همزمان وجود داشته باشد.

 

علائم نارسایی قلبی چیست؟

 ممکن است هیچ علائم نارسایی قلبی نداشته باشید ، یا علائم آن خفیف تا شدید باشد.  علائم می توانند دائمی باشند یا می توانند از بین بروند.  علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

 ریه های متراکم.  تهیه مایعات در ریه ها می تواند باعث تنگی نفس همراه با ورزش یا مشکل تنفس در حالت استراحت یا در حالت خوابیده در تخت شود.  احتقان ریه همچنین می تواند باعث سرفه خشک یا خس خس سینه شود.

همچنین ببینید:

با لیمو از سلامت قلب حمایت کنید!

 احتباس مایعات و آب.  خون کمتری که منجر به احتباس کلیه در مایعات و آب می شود ، منجر به تورم مچ پا ، پاها ، شکم (به اصطلاح ادم) و افزایش وزن می شود.  علائم ممکن است باعث افزایش نیاز به ادرار در طول شب شود.  نفخ شکم ممکن است باعث از دست دادن اشتها یا حالت تهوع شود.

 سرگیجه ، خستگی و ضعف. خون کمتر به اندام ها و عضلات اصلی شما میرسد که احساس خستگی و ضعف می کنید. خون کمتربه مغز می تواند باعث سرگیجه یا گیجی شود.

 ضربان قلب سریع یا نامنظم.  قلب سریعتر می‌تپد تا خون کافی به بدن وارد شود.  این می‌تواند باعث ضربان قلب سریع یا نامنظم شود.

 اگر نارسایی قلبی داشته باشید ، ممکن است یک یا همه این علائم را داشته باشید یا هیچ یک از آنها را نداشته باشید.  آنها ممکن است قلب ضعیف شده را نشان دهند یا نشان ندهند.

 

 انواع نارسایی قلبی کدامند؟

 اختلال عملکرد سیستولیک (یا نارسایی سیستولیک قلب) زمانی اتفاق می افتد که عضله قلب با نیروی کافی منقبض نشود ، بنابراین خون غنی از اکسیژن کمتر در سراسر بدن پمپ می شود. اختلال عملکرد دیاستولیک (یا نارسایی قلب دیاستولیک) هنگامی اتفاق می افتد که قلب به طور عادی منقبض می شود ، اما  بطن ها به درستی شل نمی شوند یا سفت هستند و در هنگام پر شدن طبیعی خون کمتری به قلب وارد می شود.

 محاسبه ای که در طی اکوکاردیوگرام انجام می‌شود ، به نام کسر جهشی (EF) ، برای اندازه گیری میزان خوب پمپاژ قلب شما با هر ضربان برای کمک به تعیین وجود اختلال عملکرد سیستولیک یا دیاستولیک استفاده می‌شود.  پزشک می‌تواند در مورد اینکه شما در چه شرایطی هستید صحبت کند.

 

 چگونه نارسایی قلبی تشخیص داده می شود؟

 پزشک در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سوالات زیادی از شما خواهد پرسید.  در مورد هر شرایطی که باعث نارسایی قلبی شود از شما سوال می شود (مانند بیماری عروق کرونر ، آنژین ، دیابت ، بیماری دریچه قلب و فشار خون بالا).  از شما سوال می شود که آیا سیگار می کشید ، مواد مخدر مصرف می کنید ، الکل می نوشید (و مقدار نوشیدنی خود) و همچنین درمورد اینکه چه داروهایی مصرف می کنید؟

همچنین یک معاینه کامل بدنی خواهید داشت.  پزشک شما به صدای قلب شما گوش خواهد داد و علائم نارسایی قلبی و همچنین بیماری های دیگری را که ممکن است باعث ضعیف شدن یا سفت شدن عضله قلب شما شود ، جستجو می کند. همچنین ممکن است پزشک شما آزمایش های دیگری را برای تعیین علت و شدت نارسایی قلبی شما انجام دهد.  این شامل:

 آزمایش خون  آزمایش خون برای ارزیابی عملکرد کلیه و تیروئید و همچنین بررسی سطح کلسترول و وجود کم خونی استفاده می شود.  کم خونی نوعی بیماری خونی است که در صورت عدم وجود هموگلوبین کافی (ماده موجود در گلبول های قرمز خون که خون را قادر به انتقال اکسیژن از طریق بدن می کند) در خون شما اتفاق می افتد.

 آزمایش خون پپتید ناتریورتیک نوع B (BNP).  BNP ماده ای است که در پاسخ به تغییرات فشار خون از قلب ترشح می شود و در صورت بروز یا بدتر شدن نارسایی قلبی اتفاق می افتد.  با بدتر شدن علائم نارسایی قلبی ، سطح BNP خون افزایش می یابد و با ثبات وضعیت نارسایی قلب ، میزان آن کاهش می یابد.  سطح BNP در یک فرد مبتلا به نارسایی قلبی، حتی کسی که وضعیت او پایدار است، ممکن است بالاتر از یک فرد با عملکرد طبیعی قلب باشد.  سطح BNP لزوما با شدت نارسایی قلب ارتباط ندارد.

 اشعه ایکس قفسه سینه.  با اشعه ایکس قفسه سینه اندازه قلب شما و اینکه آیا مایعات در اطراف قلب و ریه ها جمع شده است را نشان می دهد.

 اکوکاردیوگرام  این آزمایش سونوگرافی است که حرکت ، ساختار و عملکرد قلب را نشان می دهد.

 کسر جهشی (EF) برای اندازه گیری میزان خون پمپاژ قلب شما با هر ضربان برای تعیین وجود اختلال عملکرد سیستولیک یا نارسایی قلبی با عملکرد بطن چپ استفاده می شود.  پزشک می تواند در مورد اینکه شما در چه شرایطی هستید صحبت کند.

 الکتروکاردیوگرام (EKG یا ECG).  EKG تکانه های الکتریکی را که از طریق قلب عبور می کنند ثبت می کند.

 کاتتریزاسیون قلب.  این روش تهاجمی به تعیین اینکه آیا بیماری شریان کرونر دلیل نارسایی احتقانی قلب است کمک می کند.

 تست اضطراب.  آزمایش های استرس غیرتهاجمی اطلاعاتی را درباره احتمال بیماری عروق کرونر ارائه می دهند.

 بسته به شرایط شما ممکن است آزمایشات دیگری نیز انجام شود.

 

 آیا درمانی برای نارسایی قلب وجود دارد؟

 گزینه های درمانی بیشتری برای نارسایی قلبی بیشتر از گذشته در دسترس است.  کنترل دقیق داروها و شیوه زندگی ، همراه با نظارت دقیق ، اولین قدم ها است.  با پیشرفت بیماری ، پزشکان متخصص در درمان نارسایی قلبی می توانند گزینه های درمانی پیشرفته تری را ارائه دهند.

 اهداف درمان نارسایی قلبی تلاش برای جلوگیری از بدتر شدن آن (کاهش خطر مرگ و نیاز به بستری شدن در بیمارستان) ، کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی است. برخی از انواع رایج داروهایی که برای درمان آن استفاده می شود:

 مهار کننده های ACE (مهار کننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین)

 آنتاگونیست آلدوسترون

 ARB (مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین II)

 ARNIs (مهار کننده های گیرنده آنژیوتانسین-نپریلیسین)

 مسدود کننده های بتا

 گشادکننده عروق خونی

 دیگوکسین

 مسدود کننده های کانال کلسیم

 داروهای ادرار آور

 داروهای پمپ قلب

 پتاسیم یا منیزیم

 مهار کننده های انتخابی گره سینوسی

 محرک گوانیلات سیکلاز (sGC) محلول

 پزشک شما همچنین ممکن است برنامه ای به نام توانبخشی قلب را برای کمک به شما در ورزش ایمن و ادامه زندگی سالم برای قلب شما توصیه کند.  این تمرینات معمولاً شامل تمریناتی است که فقط برای شما ، آموزش و پرورش و نکاتی برای کاهش احتمال ناراحتی قلبی ، مانند ترک سیگار یا تغییر رژیم غذایی ، طراحی شده است. بازتوانی قلب همچنین از حمایت عاطفی برخوردار است.  شما میتوانید افرادی مانند شما را ملاقات کنید که می توانند به شما در حفظ مسیر درست کمک کنند.

 

چگونه می توانم کیفیت زندگی خود را با نارسایی قلبی ارتقا دهم؟

 در صورت نارسایی قلبی چندین کار وجود دارد که می توانید برای بهبود کیفیت زندگی خود انجام دهید.  در میان آنها:

 رژیم غذایی سالم داشته باشید.  مصرف سدیم (نمک) خود را به کمتر از 1500 میلی گرم (1/2 گرم) در روز محدود کنید.  غذاهای سرشار از فیبر بخورید.  غذاهای سرشار از چربی ترانس ، کلسترول و قند را محدود کنید.  مصرف کل کالری روزانه را کاهش دهید تا در صورت لزوم وزن کم کنید.

 به طور منظم ورزش کنید.  یک برنامه ورزش قلبی عروقی منظم ، که توسط پزشک تجویز شده است ، به بهبود قدرت شما کمک می کند و باعث می شود احساس بهتری داشته باشید.  همچنین ممکن است پیشرفت نارسایی قلبی را کاهش دهد. زیاده روی نکنید  فعالیت های خود را برنامه ریزی کنید و در طول روز دوره های استراحت را در نظر بگیرید.  برخی فعالیت ها مانند فشار دادن یا کشیدن اجسام سنگین و بیل زدن ممکن است نارسایی قلبی و علائم آن را بدتر کند.

از عفونت های تنفسی جلوگیری کنید.  در مورد واکسن های آنفلوانزا و ذات الریه از پزشک خود سوال کنید.

 داروهای خود را طبق تجویز مصرف کنید.  مصرف آنها را بدون تماس قبلی با پزشک قطع نکنید.

 در صورت نیاز از حمایت عاطفی یا روانی برخوردار شوید.  نارسایی قلبی می تواند برای تمام خانواده شما دشوار باشد.  اگر سوالی دارید ، از پزشک یا پرستار خود سوال کنید.  اگر به حمایت عاطفی نیاز دارید ، مددکاران اجتماعی ، روانشناسان و گروه های پشتیبانی از نارسایی قلبی با شما تماس تلفنی دارند.  از پزشک یا پرستار خود بخواهید که شما را در مسیر درست نشان دهد.

 

 آیا می توان از جراحی برای درمان نارسایی قلبی استفاده کرد؟

 در نارسایی قلبی ، جراحی ممکن است گاهی اوقات از آسیب بیشتر به قلب جلوگیری کرده و عملکرد قلب را بهبود بخشد.  روش های مورد استفاده شامل موارد زیر است:

 جراحی بای پس عروق کرونر.  رایج ترین جراحی برای نارسایی قلبی ناشی از بیماری عروق کرونر ، جراحی بای پس است.  اگرچه جراحی برای افراد مبتلا به نارسایی قلبی خطرناک تر است ، اما استراتژی های جدید قبل ، حین و بعد از جراحی خطرات را کاهش داده و نتایج را بهبود بخشیده اند.

 جراحی دریچه قلب.  دریچه های قلبی بیماری را می توان هم از طریق جراحی (جراحی سنتی دریچه قلب) و هم از طریق جراحی (بالون والوپلاستی) درمان کرد.

 دستگاه کمکی بطن چپ (LVAD) قابل کاشت.  LVAD به عنوان "پل پیوند" برای بیمارانی شناخته می شود که به سایر درمانها پاسخ نداده اند و با نارسایی شدید سیستولیک در بیمارستان بستری هستند.  این دستگاه به قلب شما کمک می کند خون را در سراسر بدن پمپ کند.  به شما امکان می دهد تحرک داشته باشید ، گاهی به خانه برگردید و منتظر پیوند قلب باشید.  همچنین ممکن است به عنوان درمان مقصد برای پشتیبانی طولانی مدت در بیمارانی که واجد شرایط پیوند نیستند ، استفاده شود.

 پیوند قلب.  پیوند قلب زمانی در نظر گرفته می شود که نارسایی قلبی آنقدر شدید باشد که به همه روش های درمانی دیگر پاسخ ندهد ، اما در غیر این صورت سلامت فرد خوب است.

 مدیریت نارسایی قلبی یک کار تیمی است و شما بازیکن اصلی تیم هستید.  پزشک قلب شما داروهای شما را تجویز می کند و سایر مشکلات پزشکی را مدیریت می کند.  سایر اعضای تیم از جمله پرستار ، متخصص تغذیه ، داروساز ، متخصص ورزش و مددکار اجتماعی به شما در دستیابی به موفقیت کمک می کنند.  اما این شما هستید که باید داروهای خود را مصرف کنید ، تغییرات غذایی ایجاد کنید ، یک سبک زندگی سالم داشته باشید ، قرار ملاقات های بعدی خود را حفظ کنید و عضوی فعال در تیم باشید. اگر چیزی غیر معمول مشاهده کردید ، منتظر ملاقات بعدی خود نباشید تا آن را با پزشک خود در میان بگذارید.  در صورت داشتن فوراً با آنها تماس بگیرید:

 افزایش وزن بدون دلیل (بیش از 2 پوند در روز یا 5 پوند در هفته)

 تورم در مچ پا ، پا ، پاها یا شکم شما بدتر می شود

 تنگی نفس که بدتر می شود یا بیشتر اتفاق می افتد ، به خصوص اگر از خواب بیدار شوید

 نفخ با کاهش اشتها یا حالت تهوع

 خستگی مفرط یا مشکلات بیشتر در اتمام فعالیت های روزمره

 عفونت ریه یا سرفه ای که بدتر می شود

 ضربان قلب سریع (بیش از 100 ضربان در دقیقه ، یا ضربان قلب توسط پزشک شما)

 ضربان قلب نامنظم جدید

 درد یا ناراحتی در قفسه سینه در هنگام فعالیت که در صورت استراحت بهتر می شود

 در تنفس هنگام فعالیتهای منظم یا در حالت استراحت مشکل دارید

 تغییراتی در نحوه خوابیدن ، مانند سختی خوابیدن یا احساس نیاز به خوابیدن خیلی بیشتر از حد معمول

 بی قراری ، گیجی

 سرگیجه یا سبکی سر مداوم

 حالت تهوع یا اشتهای ضعیف

 

 چه موقع باید تحت مراقبت های اضطراری قرار بگیرم؟

 درد جدید ، غیر قابل توضیح و شدید قفسه سینه که همراه با تنگی نفس ، تعریق ، حالت تهوع یا ضعف است

 ضربان قلب سریع (بیش از 120-150 ضربان در دقیقه ، یا ضربان قلب توسط پزشک معالج شما) ، به خصوص اگر نفس تنگی دارید

 تنگی نفس که در صورت استراحت بهتر نمی شود

 ضعف ناگهانی ، یا نمی توانید دست ها یا پاها را حرکت دهید

 سردرد ناگهانی و شدیدی

 غش کردن

با مراقبت مناسب ، نارسایی قلبی ممکن است شما را از انجام کارهایی که لذت می برید ، منصرف کند.  پیش آگهی یا چشم انداز شما برای آینده به عملکرد عضلات قلب ، علائم و میزان پاسخگویی و پیروی از برنامه درمانی بستگی خواهد داشت. هرکسی که یک بیماری طولانی مدت مانند نارسایی قلبی داشته باشد ، باید درباره خواسته های خود صحبت کند.  برای مراقبت های پزشکی طولانی با پزشک و خانواده خود.  "دستورالعمل پیشبرد" یا "اراده زنده" یکی از راه های اطلاع دادن به خواسته های شما برای همه است.  امرار معاش خواسته های شما را در مورد استفاده از درمان های پزشکی برای افزایش عمر بیان می کند.  این سند در حالی تهیه می شود که کاملاً صلاحیت داشته باشید درصورتی که نتوانید بعداً این تصمیمات را بگیرید.

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

منابع:

webmd

دیدگاه تان را بنویسید

 
پیج دیابتی پلاس

پربازدید ها