پیج دیابتی پلاس
کد خبر: 1781

تاثیر رقص و حرکت درمانی بر سلامت روان!

رقص درمانی یا DTM نوعی از درمانه که به افراد کمک میکنه تا با انجام بعضی از حرکات بتونن به سطح مناسبی از رفتار عاطفی٬ شناختی٬ رفتار اجتماعی و تنظیم حرکات فیزیکی دست پیدا کنند. این درمان تاثیر زیادی در سلامت روح٬ ذهن و جسم افراد خواهد داشت ...

رقص/ حرکت درمانی که معمولاً به آن رقص درمانی یا DMT گفته می شود، نوعی درمانی است که از حرکت برای کمک به افراد برای دستیابی به یکپارچگی عاطفی، شناختی، فیزیکی و اجتماعی استفاده می کند.  رقص درمانی که برای سلامت جسمی و روانی مفید است، می تواند برای کاهش استرس، پیشگیری از بیماری و مدیریت خلق و خوی استفاده شود.

تاثیر رقص و حرکت درمانی بر سلامت روان!

 

علاوه بر این، مؤلفه فیزیکی DMT باعث افزایش قدرت عضلانی، هماهنگی، تحرک و کاهش تنش عضلانی می شود. رقص/حرکت درمانی را می توان با همه جمعیت ها و با افراد، زوج ها، خانواده ها یا گروه ها استفاده کرد. به طور کلی، رقص درمانی باعث ارتقای خودآگاهی، عزت نفس و فضای امن برای بیان احساسات می شود.

همچنین ببینید:

علائم رایج استرس بیش از حد!

 رقص درمانی می تواند به چه نوع مسائلی کمک کند؟

 رقص درمانگران با افرادی که در درمان هستند کار می کنند تا به آنها کمک کنند تصویر بدن و عزت نفس خود را بهبود بخشند.  رقص/حرکت درمانی یک شکل همه کاره از درمان است که بر این ایده بنا شده است که حرکت و احساسات به هم مرتبط هستند.  بیان خلاقانه رقص درمانی می تواند مهارت های ارتباطی را تقویت کند و روابط پویا را القا کند.  معمولاً برای درمان مسائل جسمی، روانی، شناختی و اجتماعی مانند:

 مشکلات فیزیکی:

 درد مزمن

 چاقی دوران کودکی

 سرطان

 آرتروز

 فشار خون

 بیماری قلب و عروقی

 مسائل مربوط به سلامت روان:

 اضطراب

 افسردگی

 اختلال در غذا خوردن

 عزت نفس ضعیف

 استرس پس از سانحه

 مسائل شناختی:

 زوال عقل

 مسائل ارتباطی

 معضلات اجتماعی:

 اوتیسم

 پرخاشگری/خشونت

 ترومای خشونت خانگی

 تعامل اجتماعی

 درگیری خانوادگی

 

 رقص درمانی چقدر موثر است؟

 تحقیقات نشان داده است که رقص درمانی می تواند در درمان مسائل مربوط به سلامت روان مانند اختلال در غذا خوردن، افسردگی و اضطراب موثر باشد.  برخی از نمونه های اخیر عبارتند از:

 مطالعه‌ای از مجله هنرها در روان‌ درمانی (2007) نشان داد که رقص درمانی تأثیر مثبتی بر شرکت‌کنندگانی دارد که علائم افسردگی را تجربه می‌کنند.

 مطالعه ای از مجله آمریکایی رقص درمانی (2004)، که در آن 54 دانش آموز در یک برنامه پیشگیری از خشونت رقص درمانی شرکت کردند، نشان داد که پرخاشگری در میان شرکت کنندگان کاهش یافته و رفتارهای  اجتماعی افزایش یافته است.

 مطالعه‌ای از مراقبت از آلزایمر (2009) نشان می‌دهد که DMT می‌تواند به طور مستقیم یادآوری حافظه را در افراد مبتلا به زوال عقل بهبود بخشد.

 بررسی ادبیات مجله آمریکایی رقص درمانی نشان داد که DMT ممکن است یک گزینه درمانی برای کودکان در طیف اوتیسم باشد.

 رقص/حرکت درمانی با توجه به مولفه های اجتماعی و فیزیکی آن به عنوان یک گزینه درمانی برای چاقی کودکان مورد توجه قرار گرفته است.

 اگرچه تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه DMT می تواند در سایر تنظیمات چقدر موثر باشد مورد نیاز است، اما همچنان به عنوان یک روش درمانی مناسب برای بسیاری از مسائل سلامت جسمی و روانی امیدوار کننده است.

همچنین ببینید:

کمبود ویتامین D و افسردگی!

 رقص درمانی چه تفاوتی با رقص منظم دارد؟

 اکثر مردم می دانند که رقصیدن می تواند برای سلامتی آنها مفید باشد. استقامت قلبی عروقی، توان عضلانی، تعادل و هماهنگی را بهبود می بخشد. رقص همچنین می تواند خلق و خوی فرد را تقویت کند، تصویر بدن او را بهبود بخشد و فرصتی برای سرگرمی فراهم کند که ممکن است استرس و اضطراب کلی را کاهش دهد.  در حالی که این عناصر مطمئناً مفید هستند، رقص/حرکت درمانی رقص درمانی را به سطح دیگری می برد.

 افرادی که تحت درمان با یک درمانگر رقص واجد شرایط هستند، رقص درمانگران فضای امنی را برای ابراز وجود افراد فراهم می‌کنند.  حرکت چیزی فراتر از ورزش می شود - به یک زبان تبدیل می شود.  افرادی که تحت درمان هستند، احساسات خودآگاه و ناخودآگاه را از طریق رقص در میان می‌گذارند، که به درمانگر اجازه می‌دهد تا در نوع خود پاسخ دهد.  درمانگران رقص به افراد کمک می کنند تا از طریق استفاده از «واژگان حرکتی» که به جای کلمات حول بیان فیزیکی متمرکز است، روی مسائل کار کنند.

 درمانگران رقص/ حرکت زبان بدن، رفتارهای غیرکلامی و عبارات عاطفی را ارزیابی می کنند.  مداخلات درمانی برای رفع نیازهای جمعیت خاصی طراحی شده است.  برخی از نمونه های مداخله ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 استفاده از «آینه‌سازی» (تطابق/ بازتاب حرکات فرد) برای نشان دادن همدلی با یک فرد و تأیید تجربه او.

 ترکیب ریتم های پرش در رقص با گروهی از افرادی که افسردگی را تجربه می کنند، زیرا تحقیقات نشان داده است که سطوح حرکت عمودی در افراد مبتلا به افسردگی کاهش یافته است.

 استفاده از «استعاره حرکت» برای کمک به فرد برای نشان دادن یک چالش یا دستاورد درمانی از نظر فیزیکی (مثلاً درمانگر به فرد تحت درمان یک پرچم سفید می دهد تا به او کمک کند تسلیم عاطفی خود را جشن بگیرد).

 

تاریخچه و فلسفه رقص درمانی

 ریشه های رقص درمانی را می توان در جنبش رقص مدرن قرن نوزدهم ردیابی کرد.  این جنبش از این ایده شکل گرفت که رقص می تواند فراتر از سرگرمی ساده باشد و به عنوان نوعی ارتباط و بیان مورد استفاده قرار گیرد.  به عبارت دیگر، محتوای عاطفی به رقص تزریق شد.  در اواسط قرن بیستم، جنبش رقص مدرن زمینه را برای پیشگامان رقص درمانی ماریان چیس، مری وایت هاوس و ترودی شوپ فراهم کرد.  آنها پایه و اساس رقص درمانی را از طریق افزودن مشاهده، تفسیر و دستکاری عناصر رقص در تمرین تشکیل دادند.

 در دهه 1940، رقص درمانی تحت تأثیر نظریه روان پویایی قرار گرفت. در دهه 1960، تحقیقات در مورد رفتار غیرکلامی و نقش بدن در مسائل مربوط به سلامت روان نیز بر این تمرین تأثیر گذاشت.  در سال 1966، انجمن رقص درمانی آمریکا (ADTA) تأسیس شد و با آن استانداردهای آموزشی و صدور گواهینامه برای این رشته توسعه یافت.

 امروزه، رقص درمانی تحت تأثیر یک گروه بندی تلفیقی از چارچوب های نظری از جمله نظریه روان پویایی، نظریه گشتالت، و نظریه انسان گرایی است.  اما صرف نظر از رویکرد نظری، همه رقص درمانگران باید دوره های تحصیلات تکمیلی را دنبال کنند تا بتوانند درمانگر رقص/حرکت معتبر شوند.  آنها می توانند اعتبارنامه R-DMT (درمانگر رقص/حرکت ثبت شده) یا مدرک BC-DMT (تأیید هیئت مدیره رقص/درمانگر حرکت) را کسب کنند.

 

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

منابع:

goodtherapy

دیدگاه تان را بنویسید