پیج دیابتی پلاس
کد خبر: 1295

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

استرس پس از سانحه نوعی اختلال در بهداشت روان است که در اثر تجربه یک اتفاق وحشتناک مانند تجاوز جنسی و یا جسمی، مرگ غیر منتظره ی عزیزان، تصادف و ... بوجود می آید که می تواند...

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ، که زمانی به آن شوک پوستی یا سندرم خستگی نبرد گفته می شد ، یک وضعیت جدی است که می تواند پس از تجربه یا مشاهده یک حادثه آسیب زا یا وحشتناک که در آن آسیب یا تهدید جسمی جدی وجود داشته باشد ، ایجاد شود. PTSD یک پیامد پایدار از مصائب آسیب زا است که باعث ترس شدید ، درماندگی یا وحشت می شود.  نمونه هایی از مواردی که می توانند PTSD را به همراه داشته باشند شامل تجاوز جنسی یا جسمی ، مرگ غیر منتظره یکی از عزیزان ، تصادف ، جنگ یا بلایای طبیعی است. خانواده های قربانیان ، پرسنل اورژانس و امدادگران ، می توانند دچار PTSD شوند.

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

 اکثر افرادی که یک رویداد آسیب زا را تجربه می کنند ، واکنش هایی را شامل می شوند که ممکن است شامل شوک ، عصبانیت ، عصبی بودن ، ترس و حتی احساس گناه باشد.  این واکنش ها رایج است و برای اکثر افراد ، به مرور زمان از بین می رود. با این حال ، برای افراد مبتلا به PTSD ، این احساسات همچنان ادامه دارند و حتی افزایش میابند و آنقدر قوی می شوند که فرد را از ادامه زندگی خود مطابق انتظار باز می دارند.  افراد مبتلا به PTSD بیش از یک ماه علائم دارند و نمی توانند به خوبی قبل از رویدادی که باعث وقوع آن شده ، عملکرد خود را انجام دهند.

همچنین ببینید:

استرس و تاثیرات آن بر بدن!!!

 علائم PTSD اغلب در 3 ماه پس از وقوع شروع می شود.  با این حال ، در برخی موارد ، آنها تا سالها بعد شروع نمی شوند.  شدت و مدت بیماری می تواند متفاوت باشد.  برخی از افراد ظرف 6 ماه بهبود میابند ، در حالی که برخی دیگر بسیار طولانی تر هستند. علائم PTSD اغلب در چهار گروه اصلی گروه بندی می شوند ، از جمله:

افراد مبتلا به PTSD بارها و بارها این تجربه را از طریق افکار و خاطرات ناشی از ضربه تجربه می کنند.  اینها ممکن است شامل فلاش بک ، توهم و کابوس باشد.  آنها همچنین ممکن است هنگامی که برخی چیزها آنها را به یاد  تروما(ضربه روحی) می اندازند ، مانند تاریخ سالگرد رویداد ، ناراحتی زیادی را تجربه کنند.

فرد ممکن است از افراد ، مکان ها ، افکار یا موقعیت هایی که ممکن است تروما(ضربه روحی) را به یاد آورد دوری کند.  این می تواند منجر به احساس جدایی و انزوا از خانواده و دوستان و همچنین از دست دادن علاقه به فعالیت هایی شود که فرد قبلاً از آن لذت می برد.

 اینها شامل احساسات بیش از حد است.  مشکلات مربوط به دیگران ، از جمله احساس یا ابراز محبت ؛  مشکل در افتادن یا خواب ماندن ؛  تحریک پذیری ؛  طغیان خشم ؛  مشکل در تمرکز ؛  و "پرشور" بودن یا به آسانی مبهوت شدن. همچنین ممکن است فرد از علائم جسمی مانند افزایش فشار خون و ضربان قلب ، تنفس سریع ، تنش عضلانی ، حالت تهوع و اسهال رنج ببرد.

 شناخت ها و خلق و خوی منفی: این به افکار و احساسات مربوط به سرزنش ، بیگانگی و خاطرات حادثه آسیب زا اشاره دارد.

 کودکان خردسال مبتلا به PTSD ممکن است در زمینه هایی مانند آموزش توالت ، مهارت های حرکتی و زبان تأخیر داشته باشند. شدت علائم PTSD ممکن است متفاوت باشد.  هنگامی که به طور کلی استرس را احساس می کنید یا هنگام یادآوری خاصی در مورد آنچه اتفاق افتاده است ممکن است علائم بیشتری داشته باشید.

 

 علل PTSD و عوامل خطر:

 هرکسی واکنش متفاوتی به رویدادهای آسیب زا نشان می دهد.  هر فرد در مدیریت ترس ، استرس و تهدید ناشی از یک رویداد یا موقعیت آسیب زا منحصر به فرد است.  به همین دلیل ، همه کسانی که تروما(ضربه روحی) دارند ، دچار PTSD نمی شوند.  همچنین نوع کمک و حمایتی که شخص از دوستان ، اعضای خانواده و متخصصان پس از ضربه دریافت می کند ، ممکن است بر پیشرفت PTSD یا شدت علائم تأثیر بگذارد. PTSD ابتدا توسط جانبازان جنگ مورد توجه جامعه پزشکی قرار گرفت.  از این رو به نام شوک پوسته و سندرم خستگی نبرد نامیده می شود.  با این حال ، هر کسی که یک حادثه آسیب زا داشته است می تواند PTSD ایجاد کند.  افرادی که در کودکی مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند یا بارها در معرض تهدیدهای زندگی قرار گرفته اند، در معرض ابتلا به PTSD هستند.  قربانیان صدمات ناشی از تجاوز جنسی و جسمی بیشترین خطر را برای PTSD دارند.

همچنین ببینید:

اختلال هیپومانیا (نیمه شیدایی) چیست؟

 اگر سابقه سایر مشکلات مربوط به سلامت روان ، داشتن خویشاوندان دارای مشکلات روحی روانی ، یا سابقه سوء مصرف الکل یا مواد مخدر را دارید ، ممکن است بعد از یک رویداد آسیب زا دچار PTSD شوید. PTSD چقدر شایع است؟ حدود 3.6  از موارد  بزرگسالان آمریکایی - حدود 5.2 میلیون نفر - در طول یک سال دچار PTSD هستند و تخمین زده می شود که 7.8 میلیون آمریکایی در مقطعی از زندگی خود دچار PTSD شوند.  PTSD می تواند در هر سنی ، از جمله دوران کودکی ایجاد شود.  زنان بیشتر از مردان به PTSD مبتلا می شوند.  این ممکن است به این دلیل باشد که زنان بیشتر قربانی خشونت خانگی ، بدرفتاری و تجاوز می شوند.

 

 تشخیص PTSD

 PTSD تا حداقل 1 ماه از وقوع حادثه آسیب زا رخ نمی دهد.  در صورت وجود علائم PTSD ، پزشک با انجام تاریخچه پزشکی کامل و معاینه فیزیکی ، ارزیابی را آغاز می کند.  اگرچه هیچ آزمایش آزمایشگاهی برای تشخیص دقیق PTSD وجود ندارد ، پزشک ممکن است از آزمایش های مختلف برای رد بیماری جسمی به عنوان علت علائم استفاده کند. در صورت عدم وجود بیماری جسمی ، ممکن است به روانپزشک ، روانشناس یا سایر سلامت روانی ارجاع داده شوید. حرفه ای که به طور خاص برای تشخیص و درمان بیماری های روانی آموزش دیده است. روان‌پزشکان و روان‌شناسان از ابزارهای مصاحبه و ارزیابی ویژه ای برای ارزیابی فرد برای وجود PTSD یا سایر شرایط روانی استفاده می کنند. پزشک تشخیص PTSD خود را بر اساس علائم گزارش شده ، از جمله مشکلات مربوط به عملکرد ناشی از علائم ، تنظیم می کند.  سپس پزشک تعیین می کند که آیا علائم و درجه اختلال عملکرد PTSD را نشان می دهد یا خیر. PTSD در صورتی تشخیص داده می شود که فرد دارای علائم PTSD باشد که بیش از یک ماه طول بکشد.

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

منابع:

WEBMD

دیدگاه تان را بنویسید

 
پیج دیابتی پلاس

پربازدید ها