پیج دیابتی پلاس
کد خبر: 1199

اختلال هیپومانیا (نیمه شیدایی) چیست؟

هیپومانیا یک اختلال روانشناسی است که به صورت سرخوشی غیر طبیعی بر احساسات ، رفتار و افکار است هیپومانیا یا نیمه شیدایی نوعی سر خوشی افراطی است که می‌تواند علامتی از اختلالات روان شناختی مانند اختلال دوقطبی باشد. از روان درمانی و داروهای ضد روان پریشی می توان برای درمان شیدایی و هیپومانیا استفاده کرد. تغییر شیوه زندگی به تنهایی ممکن است به درمان هیپومانیا کمک کند...

هیپومانیا نوع خفیف تری از شیدایی است.  اگر دچار هیپومانیا هستید ، سطح انرژی شما بالاتر از حد معمول است ، اما به اندازه شیدایی شدید نیست.  افراد دیگر در صورت ابتلا به هیپومانیا متوجه آن می شوند.  این باعث ایجاد مشکلاتی در زندگی شما می شود ، اما نه در حدی که شیدایی بتواند.  اگر هیپومانیا دارید ، نیازی به بستری شدن در بیمارستان ندارید.

اختلال هیپومانیا (نیمه شیدایی) چیست؟

 افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است هیپومانیا را تجربه کنند که متناوب با افسردگی است.

 

 علائم شیدایی و هیپومانیا

 تفاوت اصلی بین شیدایی و هیپومانیا شدت علائم است.  علائم شیدایی بسیار شدیدتر از علائم هیپومانیا است.

 در حالی که شدت آنها متفاوت است ، اکثر علائم شیدایی و هیپومانیا یکسان هستند.  علائم اصلی عبارتند از:

 دارای سطح انرژی بالاتر از حد نرمال

 بی قرار بودن یا ناتوانی در نشستن آرام

 کاهش نیاز به خواب

 افزایش عزت نفس یا اعتماد به نفس یا بزرگواری

 بسیار پرحرف بودن

 داشتن ذهن مسابقه ای ، یا داشتن ایده ها و برنامه های جدید زیاد

 به راحتی حواس پرت شدن

 انجام چندین پروژه بدون هیچ راهی برای اتمام آنها

 کاهش مهارت ها

 افزایش میل جنسی

 انجام رفتارهای مخاطره آمیز ، مانند داشتن رابطه جنسی ناگهانی ، قمار با پس اندازهای زندگی یا انجام هزینه های زیاد

همچنین ببینید:

فوبیا چیست؟ انواع فوبیا، علل، علائم و درمان آن

 در طول مرحله شیدایی یا هیپومانیا ، ممکن است نتوانید این تغییرات را در خود تشخیص دهید.  اگر دیگران ذکر کنند که شما مثل گذشته خود رفتار نمی کنید ، احتمالاً تصور نمی کنید که مشکلی وجود دارد.

 

 علائم شدیدتر شیدایی

 برخلاف اپیزودهای هیپومانیک ، قسمت های شیدایی می تواند منجر به عواقب جدی شود.  وقتی شیدایی فروکش کرد ، ممکن است برای کارهایی که در این قسمت انجام داده اید ، دچار پشیمانی یا افسردگی شوید.

 با شیدایی ، ممکن است با واقعیت هم فاصله داشته باشید.  علائم روان پریشی می تواند شامل موارد زیر باشد:

 توهم بینایی یا شنوایی

 افکار واهی

 افکار پارانوئید

 

 علل و عوامل خطر:

 شیدایی و هیپومانیا علائم اختلال دوقطبی هستند.  با این حال ، آنها همچنین می توانند توسط:

 کم خوابی

 دارو

 مصرف الکل

 استفاده مواد مخدر

و مواردی از این قبلی ایجاد شوند

 علت دقیق اختلال دوقطبی مشخص نیست.  سابقه خانوادگی ممکن است نقش داشته باشد.  در صورت داشتن سابقه خانوادگی بیماری ، احتمال ابتلا به اختلال دوقطبی بیشتر است.  اختلال دو قطبی همچنین ممکن است عدم تعادل شیمیایی در مغز را شامل شود.

 اگر قبلاً اپیزود داشته باشید ، در معرض خطر مانیا یا هیپومانیا هستید.  اگر مبتلا به اختلال دوقطبی هستید و داروهای خود را همانطور که پزشک تجویز می کند مصرف نمی‌کنید ، ممکن است خطر خود را افزایش دهید.

 

 چگونه تشخیص داده می شوند؟

 در طول ملاقات ، پزشک احتمالاً سابقه پزشکی شما را گرفته و معاینه فیزیکی می کند.  مهم است که شما در مورد تمام داروهای تجویز شده و بدون نسخه (OTC) و مکمل هایی که می خورید و همچنین داروهای غیرقانونی که مصرف کرده اید به پزشک خود بگویید.

همچنین ببینید:

سندروم تورت (تیک) چیست!؟ علل و علائم

 تشخیص شیدایی و هیپومانیا می تواند پیچیده باشد.  به عنوان مثال ، ممکن است از برخی علائم یا مدت زمانی که علائم آن را داشته اید آگاهی نداشته باشید.  همچنین ، اگر افسردگی دارید اما پزشک از رفتار شیدایی یا هیپومانیا بی اطلاع است ، ممکن است به جای اختلال دو قطبی ، شما را با افسردگی تشخیص دهد.

 علاوه بر این ، سایر شرایط سلامتی می توانند باعث شیدایی و هیپومانیا شوند.  به علاوه ، غده تیروئید بیش از حد فعال می تواند علائمی ایجاد کند که هیپومانیا یا شیدایی را تقلید می کند.

 

 تشخیص شیدایی

 در بیشتر موارد ، علائم باید حداقل یک هفته طول بکشند تا پزشک شما آنها را به عنوان شیدایی تشخیص دهد.  با این حال ، اگر علائم شما به حدی شدید بوده است که در بیمارستان بستری شده اید ، تشخیص می تواند انجام شود حتی اگر علائم برای مدت کوتاهی ادامه یابد.

 

 تشخیص هیپومانیا

 شما باید حداقل سه مورد از علائم ذکر شده در بالا در "علائم" را حداقل به مدت چهار روز داشته باشید تا پزشک شما هیپومانیا را تشخیص دهد.

 شیدایی هیپوماتیک باعث علائم شدیدتر می شود. علت کم علائم شدید به طور معمول شامل اپیزودی است که یک هفته طول می کشد یا طولانی مدت به طور معمول شامل اپیزودی است که حداقل چهار روز طول می کشد، ممکن است منجر به بستری شود، منجر به بستری شدن در بیمارستان نمی تواند منجر به بستری شود می تواند یک علامت اختلال دو قطبی باشد

 

 هیپومانیا و شیدایی چگونه درمان می شوند؟

 برای درمان شیدایی و هیپومانیا ، پزشک ممکن است روان درمانی و همچنین دارو تجویز کند.  این دارو می تواند شامل تثبیت کننده های خلقی و داروهای ضد روان پریشی باشد.

 ممکن است لازم باشد چندین داروی مختلف را امتحان کنید تا پزشک شما ترکیب مناسب را برای درمان موثر علائم شما پیدا کند.  مهم این است که داروها را طبق تجویز پزشک مصرف کنید.  حتی اگر از داروها عوارض جانبی داشته باشید ، قطع مصرف دارو بدون نظارت پزشک می تواند خطرناک باشد.  اگر از نظر عوارض جانبی مشکلی دارید ، با پزشک خود صحبت کنید.  آنها می توانند کمک کنند.

 برای هیپومانیا ، اغلب می توان بدون دارو مقابله کرد.  عادات زندگی سالم می تواند کمک کننده باشد.  رژیم غذایی سالمی داشته باشید ، هر روز کمی ورزش کنید و هر شب طبق برنامه بخوابید.  عدم خواب کافی می تواند باعث هیپومانیا شود.  همچنین ممکن است بخواهید از مصرف زیاد کافئین اجتناب کنید.

 

 کنار آمدن با شیدایی و هیپومانیا

 این نکات می توانند به شما کمک کنند تا با شیدایی و هیپومانیا کنار بیایید:

 درمورد وضعیت خود همه آنچه می توانید را بیاموزید

 شیدایی و هیپومانیا قابل مدیریت است.  یاد بگیرید که عوامل محرک را بشناسید تا بتوانید از آنها جلوگیری کنید.

 یک دفترچه یادداشت روحی داشته باشید

 با ترسیم حالات خود ، ممکن است علائم هشدار دهنده اولیه را تشخیص دهید.  همچنین با کمک پزشک می توانید از وخیم تر شدن یک قسمت جلوگیری کنید.  به عنوان مثال ، اگر یاد بگیرید که علائم هشدار دهنده اولیه یک دوره شیدایی را تشخیص دهید ، می توانید با پزشک خود برای کنترل آن کار کنید.

 اگر مبتلا به اختلال دو قطبی هستید ، درمان مهم است.  حتی ممکن است ایده خوبی باشد که خانواده خود را درگیر درمان کنید.

 مراقب افکار خودکشی باشید

 اگر فکر می کنید که می‌خواهید به خودتان آسیب برسانید ، فوراً به خانواده یا پزشک خود بگویید.

 

 آیا می توان از مانیا یا هیپومانیا جلوگیری کرد؟

 از شیدایی و هیپومانیا و خود اختلال دوقطبی نمی توان جلوگیری کرد.  با این حال ، می توانید گام هایی برای کاهش اثرات یک قسمت بردارید.  سیستم های پشتیبانی خود را حفظ کنید و از استراتژی های مقابله ای که در بالا ذکر شد استفاده کنید.

 مهمتر از همه ، به برنامه درمانی خود پایبند باشید.  داروهای خود را طبق تجویز مصرف کنید و یک ارتباط باز با پزشک خود داشته باشید.  با همکاری شما ، شما و پزشک می توانید علائم خود را کنترل کرده و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشید.

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

منابع:

healthline

دیدگاه تان را بنویسید

 
پیج دیابتی پلاس

پربازدید ها