پیج دیابتی پلاس
کد خبر: 1161

سندروم تورت (تیک) چیست!؟ علل و علائم

سندروم توره یا تورت یک بیماری عصبی ست که علائمی چون تیک های حرکتی یا صوتی داره و معمولا از سنین کودکی شروع میشه. سندروم توره در بیشتر موارد ژنتیکی بوده با توجه به موقعیت های مختلف میتونه زندگی افراد رو از کودکی تحت تاثیر قرار بده! بنابراین بهتره برای مقابله با این اختلال آن را به خوبی بشناسیم....

سندرم توره مشکلی در سیستم عصبی است که باعث می شود افراد حرکات یا صداهایی ناگهانی ایجاد کنند که تیک نامیده می شوند و قادر به کنترل آن نیستند.  به عنوان مثال ، ممکن است فردی با تورت بارها و بارها پلک بزند یا گلو را پاک کند.  بعضی از افراد ممکن است کلماتی را که قصد گفتن آنها را ندارند تلطیف کنند.

سندروم تورت (تیک) چیست!؟

 درمان ها می توانند تیک ها را کنترل کنند ، اما برخی از افراد  هیچ مشکلی ندارند مگر اینکه علائم آنها واقعاً آزارشان دهد.

 حدود 100000 آمریکایی به سندرم تورت کامل مبتلا هستند ، اما تعداد بیشتری از افراد شکل خفیف تری از این بیماری دارند.  این اغلب از کودکی شروع می شود و پسران بیشتر از دختران به آن مبتلا می شوند.  علائم اغلب با بزرگ شدن کودکان بهتر می شوند.  برای بعضی از افراد کاملاً از بین می روند.

همچنین ببینید:

چرا اغلب بدون هیچ دلیلی احساس غم و اندوه می‌کنیم؟ (اختلال هایپوفرنیا)

 علل

 توره با قسمتهای مختلف مغز از جمله ناحیه ای به نام گانگلیون پایه ارتباط دارد که به کنترل حرکات بدن کمک می کند.  تفاوت در آنجا ممکن است بر سلولهای عصبی و مواد شیمیایی منتقل کننده پیام بین آنها تأثیر بگذارد. محققان فکر می کنند ممکن است مشکل در این شبکه مغزی در توره نقش داشته باشد.

 پزشکان دقیقاً نمی دانند چه عواملی باعث بروز این مشکلات در مغز می شود ، اما احتمالاً ژن ها در این امر نقش دارند.  این احتمال وجود دارد که بیش از یک علت وجود داشته باشد.

 افرادی که دارای اعضای خانواده با سابقه تورت هستند ، بیشتر خودشان به آن مبتلا می شوند.  اما افراد در یک خانواده ممکن است علائم مختلفی داشته باشند.

 

 علائم

 علامت اصلی تیک است.  بعضی از آنها آنقدر ملایم هستند که حتی قابل توجه نیستند. استرس ، هیجان یا بیماری یا خستگی می تواند باعث بدتر شدن آنها شود.  موارد شدیدتر ممکن است شرم آور باشد و می تواند زندگی اجتماعی یا کار شما را تحت تأثیر قرار دهد.

 دو نوع تیک وجود دارد:

 تیک های حرکتی که شامل حرکت است.  آنها عبارتند از:

 تکان دادن بازو یا سر

 چشمک زدن

 چهره سازی

 دهان کشیدن

 شانه بالا انداختن

 تیک های صوتی عبارتند از:

 پارس یا زنگ زدن

 گلو را صاف کردن

 سرفه کردن

 غر زدن

 تکرار آنچه شخص دیگری می گوید

 داد زدن

 استشمام کردن

 قسم خوردن

 تیک ها می توانند ساده یا پیچیده باشند.  یک تیک ساده روی یک یا فقط در برخی از قسمت های بدن مانند پلک زدن چشم یا صورت ایجاد می شود.

 پیچیده شامل بسیاری از قسمت های بدن یا گفتن کلمات است.  پریدن و فحش دادن نمونه هایی از آن است.

 قبل از تیک ، ممکن است احساسی پیدا کنید که می تواند احساس گزگز یا تنش کند. حرکت باعث می شود تا احساس از بین برود.  شاید بتوانید تیک های خود را برای مدتی عقب نگه دارید ، اما احتمالاً نمی توانید جلوی رخ دادن آنها را بگیرید.

 پزشکان مطمئن نیستند که چرا ، اما تقریباً نیمی از افراد مبتلا به توره علائم اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) را نیز دارند.  ممکن است در توجه ، آرام نشستن و اتمام کارها با مشکل روبرو شوید.

تورت نیز می تواند با مشکلات زیر ایجاد شود:

 اضطراب

 ناتوانی در یادگیری مانند نارساخوانی

 وسواس افکار و رفتارهایی که نمی توانید کنترل کنید ، مانند شستن مکرر دستها

 اگر شما یا فرزندتان علائم تورت را دارید ، ممکن است پزشک شما را بخواهد که به یک متخصص مغز و اعصاب ، یک متخصص که بیماری های سیستم عصبی را درمان می کند ، مراجعه کنید.  هیچ آزمایشی برای این بیماری وجود ندارد ، اما آنها سوالاتی از شما می پرسند ، مانند:

 چه چیزی را مشاهده کردید که امروز شما را به اینجا رساند؟

 آیا شما اغلب بدن خود را به شکلی حرکت می دهید که قادر به کنترل آن نباشید؟  چه مدت است که اتفاق می افتد؟

 آیا شما هرگز چیزهایی می گویید یا صداهایی بدون معنی برای آنها ایجاد می کنید؟  کی شروع شد؟

 آیا چیزی علائم شما را بهتر می کند؟  چه چیزی آنها را بدتر می کند؟

 آیا احساس اضطراب می کنید یا در تمرکز مشکل دارید؟

 آیا شخص دیگری در خانواده شما این نوع علائم را دارد؟

 پزشک شما ممکن است آزمایشات تصویربرداری از مغز شما را انجام دهد تا سایر مواردی را که علائمی مانند علائم تورت دارند ، رد کند.  آنها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 ام آر آی  این از آهن ربا و امواج رادیویی قدرتمند برای ایجاد تصاویر از اندام ها و ساختارهای داخل بدن شما استفاده می کند.

 سی تی اسکن.  این یک اشعه ایکس قدرتمند است که تصاویر مفصلی از درون شما ایجاد می کند.

 

 سوالاتی برای دکتر شما

 این علائم تا کی ادامه خواهد داشت؟  آیا آنها هرگز از بین می روند؟

 آیا به آزمایش دیگری نیاز دارم؟

 چه نوع متخصصانی را باید ببینم؟

 آیا به هیچ درمانی نیاز دارم؟

 آیا درمان ها عوارض جانبی دارند؟

 اگر من بچه داشته باشم ، شانس داشتن تورت آنها چقدر است؟

اگر کودک شما مبتلا به تورت است ، ممکن است بخواهید بپرسید که تیک های وی چه مدت طول می کشد یا چه کاری می توانید برای کمک به آنها در کنار آمدن با علائم در خانه و مدرسه انجام دهید.

 

 رفتار

 در بسیاری از اوقات ، تیک ها خفیف هستند و نیازی به درمان ندارند.  اگر به مشکلی تبدیل شوند ، پزشک ممکن است برای کمک به آنها دارو تجویز کند.  یافتن دوز مناسب که به کنترل تیک کمک می کند اما از عوارض جانبی جلوگیری می کند ، ممکن است مدتی طول بکشد ، بنابراین صبور باشید زیرا شما و پزشک از طریق آن کار می کنید

همچنین ببینید:

خستگی ذهن یا مغز مه آلود!!!

 داروها می توانند شامل موارد زیر باشند:

 هالوپریدول (هالدول) ، فلوفنازین (پرولیکسین) و پیموزید (اوراپ) که برای کنترل تیک ها بر روی یک ماده شیمیایی مغز به نام دوپامین کار می کنند.

 کلونیدین (کاتاپرس) و گوانفاسین (تنکس ، اینتونیو) ، داروهای فشار خون بالا که می توانند تیک ها را نیز درمان کنند.

 فلوکستین (Prozac) ، پاروکستین (Paxil) ، سرترالین (Zoloft) و سایر داروهای ضد افسردگی که می توانند اضطراب ، غم و علائم وسواس را تسکین دهند.

 در کنار دارو ، ممکن است بخواهید بحث درمانی را در نظر بگیرید.  یک روانشناس یا مشاور می تواند به شما کمک کند یاد بگیرید چگونه با مسائل اجتماعی که تیک و سایر علائم ایجاد می کند کنار بیایید.

 رفتار درمانی نیز ممکن است کمک کند.  نوعی خاص ، به نام آموزش برگشت عادت ، به شما می آموزد که چگونه تشخیص دهید تیک در حال آمدن است و سپس به شکلی حرکت کنید که آن را متوقف کند.

 اغلب سخت ترین قسمت زندگی با تورت مقابله با خجالت یا ناامیدی از داشتن تیک هایی است که نمی توانید کنترل کنید.  در حالی که از دکتر خود کمک می گیرید ، می توانید چند کار دیگر نیز انجام دهید تا احساس بهتری داشته باشید:

 دریافت پشتیبانی.  خانواده ، دوستان ، تیم مراقبت های بهداشتی یا یک گروه پشتیبانی می توانند به شما کمک کنند تا با چالش های تورت مواجه شوید.

 فعال بمانید ، ورزش کنید ، نقاشی کنید یا داوطلب شوید. این فعالیت ها ذهن شما را از علائم شما دور می کند.

 آروم باشید ، کتاب بخوانید ، به موسیقی گوش دهید ، مدیتیشن کنید یا یوگا انجام دهید.  فعالیت‌های کم فشار که از آنها لذت می‌برید می توانند با استرسی که منجر به تیک می شود مقابله کنند.

 خود را آموزش دهید.  در مورد شرایط خود هر آنچه می توانید بیاموزید تا بدانید که هنگام بروز علائم چه باید بکنید.

 اگر فرزند شماتورت دارد ، با مدرسه او در این باره صحبت کنید.  شما می توانید حقایق مربوط به شرایط را به کارمندان ارائه دهید و ببینید چه نوع پشتیبانی می توانند از آنها مانند تدریس خصوصی یا کلاسهای کوچکتر داشته باشند.

 مناسب بودن در اجتماع نیز برای کودک مبتلا به این بیماری دشوار است.  به آنها کمک کنید تا روش های رسیدگی به مزاحمت ها یا نظرات بچه‌های دیگر را تمرین کنند

 در بیشتر موارد ، کودکان در اواخر نوجوانی یا اوایل 20 سالگی از تیک خود خارج می شوند. تعداد کمی از آنها تا آخر عمر به آنها مبتلا می شوند ، اما علائم آنها با افزایش سن بهتر می شود.

 

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

منابع:

webmd

دیدگاه تان را بنویسید

 
پیج دیابتی پلاس

پربازدید ها