پیج دیابتی پلاس
کد خبر: 2111

عفونت ادراری (UTI) : علائم ، تشخیص ، عوارض و درمان

عفونت دستگاه ادراری، هر بخشی از سیستم ادراری شامل کلیه ها، مثانه، حالب ها و مجرای ادرار را می تواند در گیر کند و زنان بیشتر از مردان در معرض خطر هستند ...

عفونت دستگاه ادراری (UTI) عفونت ناشی از میکروب ها است. موجوداتی هستند که برای دیدن بدون میکروسکوپ بسیار کوچک هستند.

اغلب UTI ها توسط باکتری ها ایجاد می شوند، اما برخی از آنها توسط قارچ ها و در موارد نادر توسط ویروس ها ایجاد می شوند UTI .یکی از شایع ترین عفونت ها در انسان است.

عفونت ادراری (UTI) : علائم ، تشخیص ، عوارض و درمان

دستگاه ادراری از موارد زیر تشکیل شده است:

کلیه ها

حالب ها

مثانه

مجرای ادرار

اکثر عفونت های ادراری فقط مجرای ادرار و مثانه را در دستگاه تحتانی درگیر می کنند. با این حال عفونت های ادراری می توانند حالب ها و کلیه ها را در دستگاه فوقانی درگیر کنند. اگرچه UTI دستگاه فوقانی کمتر از UTIدستگاه تحتانی هستند، اما معمولاً شدیدتر هستند.

همچنین ببینید:

آیا ادرار کردن بعد از رابطه جنسی از عفونت ادراری جلوگیری می کند؟

علائم  UTI

علائم عفونت ادراری بستگی به این دارد که کدام قسمت از دستگاه ادراری عفونی شده است.

علائم UTI دستگاه تحتانی

 UTI دستگاه تحتانی مجرای ادرار و مثانه را تحت تاثیر قرار می دهند. علائم عفونت دستگاه ادراری تحتانی عبارتند از:

ادرار همراه با سوزش

افزایش دفعات ادرار

افزایش دفع فوری ادرار

ادرار خونی

ادرار کدر

ادرار با بوی قوی

درد لگن در زنان

درد مقعدی در مردان

 

علائم UTI دستگاه فوقانی

 UTI دستگاه فوقانی کلیه ها را تحت تاثیر قرار می دهند. اگر باکتری از کلیه عفونی وارد خون شود، می توانند خطرناک باشند. این وضعیت که اوروسپسیس نامیده می شود، می تواند باعث کاهش خطرناک فشار خون، شوک و مرگ شود.

علائم UTI دستگاه فوقانی عبارتند از:

درد و حساسیت در قسمت فوقانی پشت و پهلوها

لرز

تب

حالت تهوع

استفراغ

 

علائم UTI در مردان

علائم عفونت ادراری دستگاه فوقانی در مردان مشابه علائم در زنان است. با این حال مردان مبتلا به UTI مجاری تحتانی ممکن است گاهی اوقات درد رکتوم را نیز تجربه کنند.

 

علائم UTI در زنان

زنان مبتلا به عفونت دستگاه ادراری تحتانی ممکن است درد لگن را تجربه کنند. این مشکل علاوه بر سایر علائم رایج است.

 

علل و عوامل خطر UTI

هر عواملی که تخلیه مثانه را کاهش یا مجاری ادراری را تحریک کند می تواند منجر به عفونت ادراری شود. همچنین عوامل زیادی وجود دارند که می توانند شما را در معرض افزایش خطر ابتلا به عفونت ادراری قرار دهند.

این عوامل خطر عبارتند از:

سن (احتمال ابتلا UTI در بزرگسالان بیشتر است)

کاهش تحرک پس از جراحی یا استراحت طولانی مدت در بستر

سنگ کلیه

 UTI قبلی

 

انسداد مجاری ادراری مانند:

پروستات بزرگ شده

سنگ کلیه

انواع خاصی از سرطان

استفاده طولانی مدت از کاتترهای ادراری، که ممکن است ورود باکتری ها به مثانه را آسان تر کند

دیابت

بارداری

ساختارهای ادراری غیر طبیعی از بدو تولد ایجاد شده است

سیستم ایمنی ضعیف شده

همچنین ببینید:

علت نعوظ صبحگاهی ناخواسته مردان در خواب!؟

عوامل خطر اضافی UTI برای مردان

در اغلب مواقع عوامل خطر UTI برای مردان نیز مانند زنان است. با این حال، داشتن پروستات بزرگ می تواند خطر عفونت ادراری را نیز افزایش دهد.

 

عوامل خطر اضافی UTI برای زنان

مجرای ادرار کوتاه تر

در بدن زنان، مجرای ادرار بسیار نزدیک به واژن و مقعد است. این امر احتمال ابتلا به UTI را افزایش می دهد. باکتری هایی که ممکن است به طور طبیعی در اطراف واژن و مقعد ایجاد شوند می توانند منجر به عفونت در مجرای ادرار و دیگر نواحی دستگاه ادراری شوند.

 

ارتباط جنسی

فشار بر دستگاه ادراری زنان در طول رابطه جنسی می تواند باکتری ها را از اطراف مقعد به مثانه منتقل کند. رابطه جنسی دهانی همچنین می تواند باکتری را وارد مجرای ادرار کند و خطر عفونت را افزایش دهد.

ادرار کردن بعد از رابطه جنسی ممکن است به کاهش خطر عفونت کمک کند.

 

اسپرم کش ها

اسپرم کش ها ممکن است خطر عفونت ادراری را افزایش دهند، زیرا می توانند میکروبیوم واژن را مختل سازنند.

 

استفاده از کاندوم هنگام رابطه جنسی

کاندوم باعث افزایش اصطکاک و تحریک پوست در هنگام مقاربت می شود؛ که ممکن است خطر UTI را افزایش دهد. با این حال دلایل زیادی برای استفاده از کاندوم وجود دارد. آنها برای کاهش شیوع عفونت های مقاربتی (STIs) و جلوگیری از بارداری ناخواسته مهم هستند.

برای کمک به جلوگیری از اصطکاک و تحریک پوست در اثر کاندوم، حتماً در حین رابطه جنسی از روان کننده های مبتنی بر آب به اندازه کافی استفاده کنید.

 

دیافراگم ها

دیافراگم ممکن است بر مجرای ادرار فشار بیاورد. می تواند تخلیه مثانه را کاهش و خطر رشد باکتری و عفونت را افزایش دهد.

 

کاهش سطح استروژن

پس از یائسگی، کاهش سطح استروژن باعث تغییر باکتری های طبیعی در واژن می شود؛ که این می تواند خطر عفونت ادراری را افزایش دهد.

 

تشخیص UTI

اگر بر اساس علائم خود مشکوک به عفونت ادراری هستید، با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک علائم شما را بررسی کرده و معاینه فیزیکی انجام خواهد داد. برای تایید تشخیص UTI، پزشک باید ادرار شما را از نظر میکروب آزمایش کند.

 

UTI های دستگاه فوقانی

اگر پزشک شما مشکوک به عفونت ادراری دستگاه فوقانی باشد، ممکن است علاوه بر آزمایش ادرار، نیاز به انجام شمارش کامل خون (CBC) و کشت خون نیز داشته باشد.

کشت خون می تواند مطمئن شود که عفونت به جریان خون شما سرایت نکرده است.

 

 UTI مزمن

اکثر عفونت های ادراری پس از درمان از بین می روند. با این حال، برخی از افراد به UTI مزمن مبتلا می شوند. عفونت ادراری مکرر در بین زنان شایع است.

اگر عفونت ادراری مزمن دارید، پزشک ممکن است هر گونه ناهنجاری یا انسداد در دستگاه ادراری شما را بررسی کند. در اینجا چند آزمایش رایج وجود دارد:

سونوگرافی از امواج اولتراسوند برای ایجاد تصویری از اندام های دستگاه ادراری شما که بر روی مانیتور نمایش داده می شود، استفاده می کند.

پیلوگرام داخل وریدی (IVP) شامل تزریق ماده حاجب به بدن است که از طریق دستگاه ادراری شما حرکت می کند. سپس از شکم شما رادیوگرافی گرفته می شود. رنگ، دستگاه ادراری شما را در تصویر اشعه ایکس برجسته می کند.

در سیستوسکوپی از یک دوربین کوچک استفاده می شود که از طریق مجرای ادرار به مثانه وارد می شود؛ جهت دیدن داخل مثانه. در طول سیستوسکوپی، پزشک ممکن است یک قطعه کوچک از بافت مثانه را بردارد و آن را آزمایش کند تا التهاب مثانه یا سرطان را به عنوان علت علائم شما رد کند.

توموگرافی کامپیوتری (CT) تصاویر دقیق تری از سیستم ادراری شما دریافت می کند.

 

عفونت ادراری در دوران بارداری

 UTIدر دوران بارداری می تواند باعث فشار خون بالا و زایمان زودرس شود. عفونت های ادراری در دوران بارداری نیز بیشتر به کلیه ها سرایت می کنند.

درمان عفونت ادراری

درمان UTI بستگی به موارد زیر دارد:

باکتریایی (شایع ترین)

ویروسی

قارچی

 UTI باکتریایی با آنتی بیوتیک درمان می شوند UTI . ویروسی با داروهایی به نام ضد ویروسی درمان می شوند. اغلب، سیدوفوویر ضد ویروسی انتخابی برای درمان عفونت های ادراری ویروسی است.  عفونت های قارچی با داروهایی به نام ضد قارچ درمان می شوند.

 

آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری

شکل آنتی بیوتیک مورد استفاده برای درمان عفونت ادراری باکتریایی معمولاً به این بستگی دارد که کدام قسمت از دستگاه درگیر شده است.

عفونت های مجاری تحتانی معمولاً با آنتی بیوتیک های خوراکی قابل درمان هستند UTI . دستگاه فوقانی نیاز به آنتی بیوتیک داخل وریدی دارند. این آنتی بیوتیک ها مستقیماً وارد رگ های شما می شوند.

گاهی اوقات، باکتری ها نسبت به آنتی بیوتیک ها مقاومت پیدا می کنند. برای کاهش خطر مقاومت آنتی بیوتیکی، پزشک احتمالا شما را در کوتاه ترین دوره درمانی ممکن قرار می دهد. درمان معمولاً بیش از 1 هفته طول نمی کشد.

نتایج حاصل از کشت ادرار می تواند به پزشک شما کمک کند تا یک درمان آنتی بیوتیکی را انتخاب کند که بهترین عملکرد را در برابر نوع باکتری عامل عفونت شما دارد.

 

درمان های خانگی برای عفونت ادراری

هیچ درمان خانگی وجود ندارد که بتواند عفونت ادراری را درمان کند، اما مواردی وجود دارد که می تواند به عملکرد بهتر دارو کمک کند.

درمان‌های خانگی برای UTI، مانند نوشیدن آب بیشتر، ممکن است به بدن شما در پاک شدن عفونت کمک کند.

 

UTI درمان نشده

مهم است که UTI را درمان کنید؛ UTI درمان نشده هر چه بیشتر گسترش یابد شدیدتر می شود.

درمان عفونت ادراری معمولاً در قسمت پایینی دستگاه ادراری ساده‌تر است. درمان عفونتی که به دستگاه ادراری فوقانی سرایت می‌کند بسیار دشوارتر است و به احتمال زیاد به خون شما سرایت می‌کند و باعث سپسیس می‌شود. این یک رویداد خطرناک است.

اگر مشکوک به عفونت ادراری هستید، در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید. یک معاینه ساده و آزمایش ادرار یا خون می تواند در دراز مدت شما را از مشکلات زیادی نجات دهد.

 

پیشگیری از عفونت ادراری

تمامی افراد می توانند اقدامات زیر را برای کمک به جلوگیری از UTI انجام دهند:

روزانه شش تا هشت لیوان آب بنوشید.

عدم نگه داشتن ادرار

با پزشک خود در مورد کنترل هرگونه بی اختیاری ادرار یا مشکلات تخلیه کامل مثانه صحبت کنید.

زنان 30 برابر بیشتر از مردان به عفونت ادراری مبتلا می شوند.  اقدامات خاص ممکن است به پیشگیری از عفونت ادراری در زنان کمک کند.

اگر در دوران پیش از یائسگی یا در دوران یائسگی هستید، استفاده از استروژن موضعی یا واژینال تجویز شده توسط پزشک می تواند در پیشگیری از عفونت ادراری تفاوت ایجاد کند. اگر پزشک شما معتقد است که مقاربت عامل عفونت ادراری مکرر شماست، ممکن است مصرف آنتی بیوتیک را بعد از رابطه جنسی یا طولانی مدت توصیه کند.

برخی از مطالعات نشان داده اند که استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها در افراد مسن خطر ابتلا به عفونت های ادراری را کاهش می دهد.

حتماً با پزشک خود در این زمینه مشورت کنید.

 

نتیجه کلی

 UTI یک بیماری نسبتا شایع است. آنها می توانند شامل عفونت مثانه، مجرای ادرار، حالب یا کلیه ها باشند. شایع ترین علت باکتری ها هستند، اگرچه می توانند توسط ویروس ها یا قارچ ها نیز ایجاد شوند.

اگر مشکوک به عفونت ادراری هستید، مهم است که برای تشخیص و درمان مناسب به پزشک مراجعه کنید.

 

توجه : مطالب پزشک من از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

منابع:

healthline

دیدگاه تان را بنویسید